Een MKB-ondernemer in de natuursteenbranche sloot jaren geleden een leasecontract af bij een internationaal gereedschapsmerk.

De afspraak leek overzichtelijk: een looptijd van 48 maanden per apparaat, inclusief een premium dekking bij diefstal.

Tijdens de looptijd werden op verschillende bouwplaatsen drie keer gereedschappen gestolen. De ondernemer handelde steeds volgens de regels: hij meldde de diefstal, deed aangifte, betaalde de afgesproken eigen bijdrage van 20% en ontving vervangende apparatuur.

Voor de ondernemer was dit precies waarvoor de aanvullende dekking bedoeld was.

Een onverwachte verrassing na afloop van het contract

Na afloop van de contractperiode vroeg de ondernemer de leverancier om de gereedschappen op te halen.

Het antwoord kwam onverwacht.

Volgens de leverancier was bij iedere vervanging van een gestolen apparaat een nieuwe leaseperiode van 48 maanden gestart. Daardoor zouden sommige leaseovereenkomsten nog jaren doorlopen.

Daarbovenop kwamen openstaande facturen, herinneringen en aanmaningen.

De ondernemer was verbaasd. Tijdens geen van de drie diefstalmeldingen was gesproken over een nieuwe looptijd. Ook in de communicatie rondom de vervangingen was dit nooit expliciet benoemd.

Discussie over informatievoorziening

Namens de ondernemer werd een uitgebreide onderbouwing gestuurd waarin werd uitgelegd waarom hij ervan uit mocht gaan dat de oorspronkelijke contractduur van toepassing bleef.

Een inhoudelijke reactie bleef aanvankelijk uit.

Pas weken later volgde een reactie van de juridische afdeling van de leverancier. Volgens hen zou de verlenging mondeling zijn besproken en zouden hierover meerdere bevestigingsmails zijn verzonden.

Toen werd gevraagd deze communicatie te overleggen, werden de gestelde e-mails niet verstrekt.

Van geschil naar procedure

De discussie liep verder op.

Er volgde een dagvaarding op basis van dwaling (artikel 6:228 BW). Daarnaast werden verschillende overzichten en berekeningen uitgewisseld die niet met elkaar overeenkwamen.

Opvallend was dat uit hetzelfde systeem verschillende aantallen naar voren kwamen: 88, 51, 47, 26 en 18 stuks.

Dat maakte het lastig om vast te stellen welke administratie leidend was.

Uiteindelijk toch een oplossing

Ondanks de oplopende discussie bereikten partijen uiteindelijk een regeling.

Er werd een redelijk bedrag afgesproken, waarna partijen elkaar finale kwijting verleenden. Daarmee kwam een einde aan het geschil.

Soms blijkt een praktische oplossing uiteindelijk meer waarde te hebben dan een langdurige juridische strijd.

Wat kunnen ondernemers hiervan leren?

1. Belangrijke wijzigingen verdienen duidelijke communicatie: Algemene voorwaarden mogen uitgebreid zijn. Maar wanneer een gebeurtenis zoals diefstal leidt tot een nieuwe contractduur van vier jaar, dan mag worden verwacht dat dit duidelijk, expliciet en aantoonbaar wordt gecommuniceerd. Belangrijke wijzigingen horen niet verstopt te zitten in onduidelijke voorwaarden of impliciete aannames.

2. Controleer altijd de gevolgen van vervanging of herstel: Bij lease-, huur- en servicecontracten wordt vaak gekeken naar de vergoeding of vervanging zelf. Veel minder aandacht gaat uit naar de vraag of hierdoor ook andere contractuele afspraken veranderen. Juist daar ontstaan regelmatig discussies.

3. Grote organisaties lossen geschillen niet altijd sneller op: Hoe meer systemen, afdelingen en betrokkenen, hoe lastiger het soms wordt om een geschil pragmatisch af te handelen. Terwijl een redelijke oplossing aan de voorkant vaak veel tijd, kosten en frustratie bespaart.

Waarom is dit belangrijk?

Veel MKB-ondernemers werken met lease-, huur- of servicecontracten voor voertuigen, machines, gereedschappen en andere bedrijfsmiddelen.

Deze zaak laat zien dat niet alleen de maandelijkse kosten van belang zijn, maar ook de voorwaarden die gelden bij vervanging, schade of diefstal.

Een ogenschijnlijk eenvoudige vervanging kan onverwachte gevolgen hebben voor de looptijd van een contract en de uiteindelijke financiële verplichtingen.

De belangrijkste les? Als een wijziging gevolgen heeft voor prijs, duur of verplichtingen, zorg dan dat die zwart-op-wit staat.

Veel arbeidsovereenkomsten bevatten een geheimhoudingsbeding. Daarin staat meestal dat werknemers geen vertrouwelijke informatie mogen delen met „derden”.

Maar wie is precies een derde?

Een recente uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland laat zien dat die vraag juridisch belangrijker is dan veel werkgevers denken. Een geheimhoudingsbeding dat te algemeen of onduidelijk is opgesteld, kan lastig afdwingbaar zijn.

Wat speelde er?

In deze zaak ontstond discussie over het delen van vertrouwelijke informatie. De vraag was of de informatie daadwerkelijk was gedeeld met een „derde” in de zin van het geheimhoudingsbeding.

In de praktijk gaat het daarbij vaak om situaties waarin informatie wordt gedeeld met bijvoorbeeld:

• klanten of relaties;
• leveranciers of adviseurs;
• gelieerde vennootschappen;
• oud-collega’s of een nieuwe werkgever.

De werkgever vond dat het beding was overtreden. De werknemer dacht daar anders over.

Wat zegt de rechter?

De rechtbank benadrukt dat een geheimhoudingsbeding niet alleen letterlijk wordt gelezen. Er wordt ook gekeken naar:

• de context van het beding;
• de functie van de werknemer;
• de aard van de informatie;
• en wat partijen redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.

Belangrijk: niet iedereen buiten de formele werkgever is automatisch een „derde”. Als een geheimhoudingsbeding daarover onvoldoende duidelijk is, werkt dat meestal in het nadeel van de werkgever.

Wat betekent dit voor jou als werkgever?

• Een algemeen geheimhoudingsbeding biedt niet altijd voldoende bescherming
• Onduidelijke afspraken maken handhaving lastig
• De werkgever draagt het risico van onduidelijke formuleringen

De kern: hoe concreter het beding, hoe sterker je juridische positie.

Wat zijn de risico’s?

Voor werkgevers

• Afwijzing van boetes of schadeclaims
• Problemen bij handhaving van het beding
• Discussies over wat wel en niet mocht worden gedeeld
• Vertrouwelijke informatie die zonder gevolgen buiten de organisatie terechtkomt

Vooral bij conflicten na uitdiensttreding wordt kritisch gekeken naar de precieze formulering van het beding.

Wat kun je doen?

• Controleer of je geheimhoudingsbeding voldoende concreet is
• Omschrijf duidelijk wat vertrouwelijke informatie is
• Leg vast wie als „derde” wordt gezien
• Regel expliciet wanneer delen wél is toegestaan (bijvoorbeeld met adviseurs of groepsmaatschappijen)
• Actualiseer oudere arbeidsovereenkomsten en standaardbedingen

Waarom is dit belangrijk?

Veel werkgevers gebruiken standaard geheimhoudingsbedingen die jaren geleden zijn opgesteld. Maar juist bij een conflict blijkt hoe belangrijk duidelijke definities zijn.

Deze uitspraak laat zien dat een geheimhoudingsbeding niet draait om algemene formuleringen, maar om duidelijke afspraken die in de praktijk ook echt uitlegbaar zijn.

Soms kiezen ondernemers voor creatieve oplossingen om zekerheid te creëren. Bijvoorbeeld: een auto „tijdelijk overdragen” totdat een schuld is terugbetaald.

Klinkt praktisch, maar juridisch kan dit misgaan.

Een uitspraak van de Rechtbank Limburg laat zien dat zo’n constructie ongeldig kan zijn. De rechter kijkt namelijk niet alleen naar wat er op papier staat, maar vooral naar wat partijen écht hebben bedoeld.

Wat speelde er?

Twee partijen kregen ruzie over de eigendom van een auto.

• De ene partij stelde: de auto is rechtsgeldig overgedragen
• De andere partij zei: het was alleen bedoeld als zekerheid voor een schuld

In de praktijk bleef de auto gewoon bij dezelfde gebruiker. De overdracht was vooral bedoeld om druk te houden op betaling.

De vraag voor de rechter: was dit een echte eigendomsoverdracht? Of een verkapte zekerheidsconstructie?

Wat zegt de rechter?

De rechtbank keek naar de bedoeling van partijen en de feitelijke situatie.

De conclusie:

• De overdracht was bedoeld als zekerheid, niet als echte eigendomsoverdracht
• Dat is in strijd met het fiduciaverbod (je mag eigendom niet overdragen puur als zekerheid)

Ook het argument dat de oorspronkelijke eigenaar afstand had gedaan van de auto, werd afgewezen.

De uitkomst: geen geldige eigendomsoverdracht.

Wat betekent dit voor jou?

• Een „tijdelijke overdracht” als zekerheid kan juridisch niet geldig zijn
• De nieuwe eigenaar heeft mogelijk geen rechten
• In een conflict of faillissement kan je zekerheid volledig wegvallen

De kern: een constructie die alleen bedoeld is als zekerheid, houdt vaak geen stand.

Wat zijn de risico’s?

Juridisch

• Ongeldige eigendomsoverdracht
• Onzekerheid over wie eigenaar is
• Procedures over bezit en rechten

Financieel

• Zekerheid blijkt waardeloos
• Verlies van verhaalspositie
• Mogelijke schadeclaims

Operationeel

• Conflicten over gebruik van bedrijfsmiddelen
• Onzekerheid over teruglevering
• Verstoring van bedrijfsvoering

Kort gezegd: je denkt zekerheid te hebben, maar staat uiteindelijk met lege handen.

Wat kun je doen?

Als ondernemer

• Gebruik juiste zekerheden, zoals pandrecht of hypotheek
• Draag eigendom alleen over als dat echt de bedoeling is
• Leg afspraken juridisch correct vast
• Laat constructies vooraf toetsen

Zit je al in een conflict?

• Onderzoek of de overdracht juridisch geldig is
• Kijk naar de werkelijke bedoeling van partijen
• Analyseer wie het bezit had en hoe het werd gebruikt
• Probeer eerst een praktische oplossing voordat je procedeert

Waarom is dit belangrijk?

Binnen het MKB worden bedrijfsmiddelen vaak gebruikt als „informele zekerheid”. Maar zonder goede juridische structuur kan dat juist risico opleveren.

Deze uitspraak laat zien: de rechter kijkt door constructies heen en beoordeelt de werkelijkheid.

Wie zekerheid wil, moet die juridisch goed regelen. Anders heb je geen zekerheid, maar schijnzekerheid.

Schrijf je in op aanbestedingen? Dan heb je vast te maken met referentie-eisen. Een veelgestelde vraag is: moet een referentie precies voldoen aan alle technische eisen?

Een recente uitspraak van de Rechtbank Limburg geeft daar duidelijk antwoord op.

Wat was er aan de hand?

Een aanbestedende dienst vroeg inschrijvers om ervaring met het leveren en installeren van minimaal tien vergelijkbare machines.

Een inschrijver kreeg de opdracht. Een concurrent was het daar niet mee eens en stapte naar de rechter. Volgens die concurrent waren de opgegeven referenties niet vergelijkbaar, omdat ze niet aan alle technische eisen voldeden.

Wat zegt de rechter?

De rechter maakt een belangrijk onderscheid:

• Referenties laten zien dat je ervaring en kennis hebt
• Technische eisen gaan over het product dat je uiteindelijk levert

Een referentie hoeft niet exact hetzelfde te zijn als het product uit de aanbesteding. „Vergelijkbaar” betekent: vergelijkbare ervaring, niet identieke techniek.

Pas als vaststaat dat je geschikt bent als ondernemer, wordt gekeken of jouw aanbod aan alle technische eisen voldoet.

Wat betekent dit voor jou?

• Een referentie hoeft niet aan alle technische details te voldoen
• „Vergelijkbaar” gaat over ervaring, niet over perfect matchen
• Je kunt een concurrent niet zomaar uitsluiten op technische verschillen in referenties
• Procedures over referentie-eisen zijn vaak kansloos als ze te strikt worden uitgelegd

Praktische tips

• Lees referentie-eisen altijd goed en in samenhang
• Maak onderscheid tussen ervaring en producteisen
• Stel vragen als „vergelijkbaar” onduidelijk is
• Start niet te snel een rechtszaak tegen een gunning

Waarom is dit belangrijk?

Veel MKB-ondernemers missen kansen door een verkeerde uitleg van aanbestedingseisen. Deze uitspraak laat zien: referenties zijn bedoeld om ervaring te toetsen, niet om te blokkeren op details.

Als je aan consumenten verkoopt, krijg je er vroeg of laat mee te maken: een klant is ontevreden en zegt dat het product niet doet wat hij verwachtte. In het consumentenrecht heet dat non-conformiteit.

Een product moet geschikt zijn voor normaal gebruik. Maar daar stopt het niet altijd. Ook het doel waarvoor de consument het product kocht kan belangrijk zijn, zeker als dat doel bij de verkoop duidelijk was. In een uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland stond precies die vraag centraal.

Wat is er gebeurd?

Een consument kocht een product voor een specifiek gebruik. Na levering bleek het product volgens de consument niet geschikt voor dat doel. De consument stelde daarom dat het product niet aan de overeenkomst voldeed en eiste een oplossing.

De verkoper was het daar niet mee eens. Volgens hem functioneerde het product zoals het hoorde en was er geen sprake van een gebrek.

Wat zegt de rechter?

De rechter kijkt niet alleen of een product technisch in orde is. De kernvraag is: wat mocht de consument redelijkerwijs verwachten bij de aankoop?

Daarbij speelt onder meer een rol:

• wat voor product het is en waarvoor het normaal wordt gebruikt;
• wat de verkoper heeft gezegd of toegezegd;
• hoe het product is gepresenteerd in reclame, online informatie of het verkoopgesprek;
• of het specifieke doel van de consument voor de verkoper duidelijk was.

Als een consument een product koopt voor een duidelijk doel, en jij wist of had moeten begrijpen waarvoor het werd gekocht, dan kan ongeschiktheid voor dat doel leiden tot non-conformiteit.

De consument kan dan rechten hebben, zoals herstel, vervanging, prijsverlaging of ontbinding van de koop.

Wat betekent dit voor jou als verkoper?

Deze uitspraak laat zien dat het niet alleen gaat om defecten. Ook een product dat technisch „goed” is, kan juridisch toch een probleem zijn als het niet past bij het gebruik dat de consument mocht verwachten.

Dat kan leiden tot:

• retouren
• ontbinding van de koop
• terugbetaling
• extra tijd, kosten en discussie

Wat zijn de risico’s voor ondernemers?

• Verkoopclaims en productinformatie bepalen wat een consument mag verwachten
• Onduidelijkheid werkt vaak in het voordeel van de consument
• Mondelinge toezeggingen kunnen juridisch zwaar meewegen
• Een klacht kan uitmonden in herstel, vervanging of terugbetaling
• Slecht klachtmanagement vergroot de kans op escalatie en reputatieschade

Wat kun je doen om problemen te voorkomen?

• Wees zorgvuldig met wat je belooft in marketing en verkoop
• Vraag bij twijfel waarvoor de consument het product wil gebruiken
• Wees eerlijk als een product niet geschikt is voor dat doel
• Maak het beoogde gebruik duidelijk in productinformatie en bevestigingen
• Handel klachten snel en praktisch af om juridische stappen te voorkomen

Waarom is dit belangrijk?

Voor veel MKB-ondernemers zit het grootste risico niet in een kapot product, maar in verwachtingen. Wat jij zegt, schrijft of adverteert, bepaalt wat een consument mag verwachten.

Deze uitspraak onderstreept dat geschiktheid voor het beoogde gebruik zwaar kan meewegen. Door helder te communiceren en terughoudend te zijn met toezeggingen, voorkom je dat een simpele klacht uitgroeit tot een juridisch probleem.

Veel ondernemers denken: „Als ik het resultaat maar lever.” Maar deze uitspraak uit Rotterdam maakt pijnlijk duidelijk: wie níet actief communiceert of zich passief opstelt, kan zijn opdracht halverwege al kwijt zijn.

Wat gebeurde er?

Een opdrachtgever wilde tussentijds van een samenwerking af. Reden:

• Geen heldere updates over voortgang
• Te weinig zichtbare inzet of actie

De rechter gaf hem gelijk. Waarom? Omdat de opdrachtnemer tekortschoot in twee fundamentele verplichtingen:

• Informatieplicht: je moet tijdig, volledig en proactief communiceren
• Inspanningsplicht: je moet actief en aantoonbaar je best doen

Gevolg?

De samenwerking werd per direct beëindigd. De opdrachtnemer verloor het recht op verdere uitvoering én betaling.

Wat zijn de risico’s voor ondernemers en dienstverleners?

• Slechte communicatie = contractbreuk
• Passiviteit = gemiste opdracht
• Vertrouwensverlies = rechtsgrond voor beëindiging
• Minder inzet = minder geld, of zelfs géén

Wat kun je nú doen om dit te voorkomen?

• Leg info- en inspanningsplichten duidelijk vast in je contracten
• Informeer opdrachtgevers proactief, niet pas als er iets misgaat
• Houd een schriftelijk spoor van wat je doet en wat je communiceert
• Reageer direct op signalen van onvrede, neem ze serieus
• Wees eerlijk over haalbaarheid, zelfs als dat schuurt

Waarom dit ertoe doet

Resultaat is belangrijk. Maar in langdurige of gevoelige samenwerkingen telt het proces net zo zwaar. Wie z’n mond houdt of te laks is, loopt niet alleen reputatieschade op maar ook keiharde financiële schade.

Een bedrijf dacht alles goed geregeld te hebben. Ze vorderden wettelijke rente en incassokosten zoals afgesproken in hun algemene voorwaarden. Maar ze leverden niet de juiste versie van die voorwaarden aan bij de rechter.

Gevolg?

Alles werd afgewezen. Geen rente. Geen kosten. Niks.

Waarom?

Zonder correcte en volledige voorwaarden kon de rechter niet controleren of de afspraken eerlijk waren. En dus: geen vergoeding. Geen genade.

Wat ging hier mis?

• De verkeerde versie van de voorwaarden werd meegestuurd.
• Het was niet duidelijk wat er precies afgesproken was over kosten en rente.
• En dus kon de rechter er geen uitspraak over doen.

Wat kost dit jou?

• Geen juiste voorwaarden = geen recht op rente of kosten.
• Eén slordigheid kan duizenden euro’s schelen.
• Steeds meer rechters toetsen voorwaarden streng en grijpen naar de rode pen als iets niet klopt.

Wat kun je nú doen om dit te voorkomen?

• Controleer of je de juiste voorwaarden bij elk dossier voegt
• Zorg dat je kunt bewijzen dat je ze op tijd hebt verstrekt
• Archiveer elke versie netjes zodat je altijd terug kunt naar het juiste moment
• Laat je voorwaarden toetsen op ‘oneerlijke’ bepalingen

Want zeg eens eerlijk…

Je kunt de beste afspraken maken ter wereld maar als je ze niet kunt bewijzen, ben je ze kwijt.

Voorkom dat je misgrijpt bij de rechter.

Een recente uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland bevestigt iets wat slimme vastgoedverhuurders allang weten: je krijgt je geld niet van een failliete huurder. En hun bestuurders? Die zijn meestal ongrijpbaar.

In deze zaak probeerde een verhuurder de bestuurders van een drogisterij aansprakelijk te stellen voor huurschade. De reden? Ze hadden kort voor het faillissement een nieuwe huurovereenkomst ondertekend via een indeplaatsstelling.

De rechter zei: „Geen onrechtmatig handelen. Geen schadevergoeding.” Met andere woorden: de verhuurder draaide op voor de rekening.

Wat betekent dit voor jou?

Als jij commercieel vastgoed verhuurt, zit je in een spel waarbij jij risico loopt en de huurder vaak niet. En tenzij je vóór de handtekening:

• financiële onderbouwing vraagt
• risico’s contractueel afdekt
• garanties of borgstellingen regelt
• vastlegt wie wat draagt bij faillissement

…dan ben jij straks degene die achter zijn geld aanloopt.

De realiteit

De meeste verhuurders ontdekken te laat dat je het recht niet achteraf kunt inroepen. Je moet het vooraf organiseren.

De kans

Je kunt nu je verhuurproces herstructureren met contractuele bepalingen die je aansprakelijkheidsrisico minimaliseren en jou bovenaan de uitbetalingslijst zetten, als het misgaat.

Volgende stap

Laat ons je helpen je contracten juridisch waterdicht te maken. Eén keer goed regelen voorkomt een boel dure ellende.

Werk je met klanten, leveranciers of opdrachtnemers? Dan zijn je algemene voorwaarden cruciaal. Ze beschermen jouw bedrijf tegen risico’s, maar alleen als ze actueel én goed toegepast zijn.

Wat zien wij vaak misgaan?

• Algemene voorwaarden zijn ooit gedownload en nooit meer gecheckt;
• Ze sluiten niet aan bij de huidige werkwijze of branche;
• Ze worden niet (juist) van toepassing verklaard op offertes of overeenkomsten;
• Afspraken over aansprakelijkheid, betaling of levertijd zijn onduidelijk of ontbrekend.

Wat zijn de risico’s?

• Jij denkt goed beschermd te zijn, maar in de praktijk zijn je voorwaarden juridisch niet geldig;
• Discussies met klanten of leveranciers escaleren, en jij staat zwak;
• Bij geschillen heb je géén juridische rugdekking of bewijspositie;
• Dure lessen die voorkomen hadden kunnen worden.

Wat kun jij doen?

• Laat je algemene voorwaarden juridisch beoordelen op actualiteit én toepasbaarheid;
• Stem ze af op je dienstverlening, werkwijze en risico’s;
• Zorg dat ze op de juiste manier worden opgenomen in je offertes, contracten en communicatie.

Waarom dit belangrijk is

Algemene voorwaarden zijn je juridische fundament. Goed geregeld geven ze rust, zekerheid én tijdwinst. Je voorkomt verrassingen, conflicten en juridische kosten.

Hulp nodig?

Wij beoordelen en optimaliseren jouw algemene voorwaarden snel en praktisch. Geen ingewikkelde trajecten, wél duidelijke afspraken en vaste prijzen. Zo weet jij zeker dat alles klopt en kun je zorgeloos doorbouwen aan je bedrijf.

Sinds 1 januari 2025 gelden er nieuwe regels voor online verkoop. Deze regels zijn belangrijk voor alle bedrijven die producten of diensten via internet aanbieden. In dit artikel lees je wat er verandert en wat je moet doen.

Eerlijke prijzen vermelden

Als je een korting geeft op een product, moet je ook de oorspronkelijke prijs (de laagste prijs van de afgelopen 30 dagen) laten zien. Dit voorkomt dat klanten worden misleid met nep-kortingen. Let op: ook tijdelijke acties moeten duidelijk en eerlijk worden gecommuniceerd.

Reviews controleren

Klanten hechten veel waarde aan beoordelingen. Vanaf nu moet je duidelijk maken hoe je omgaat met reviews. Je moet bijvoorbeeld aangeven:

• Of je controleert of een review echt van een klant komt
• Hoe je nep-reviews voorkomt
• Valse of gekochte reviews zonder melding zijn verboden.

Betaalde zoekresultaten

Als je betaalt voor een hogere plaats in zoekresultaten (bijvoorbeeld bij Google of in een webshop), moet dit duidelijk zijn voor de consument. Een label zoals „advertentie” of „gesponsord” is verplicht.

Boetes en controle

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) controleert of bedrijven zich aan de nieuwe regels houden. Bedrijven die zich niet aanpassen, kunnen een boete krijgen die kan oplopen tot duizenden euro’s.

Wat moet je nu doen?

• Controleer je website en pas prijzen en aanbiedingen aan.
• Zorg dat je systeem voor reviews eerlijk en transparant is.
• Vermeld duidelijk wanneer zoekresultaten betaald zijn.

Meer weten? Schakel ons in!

Soms zit wijsheid in de kleinste momenten. Zo stond ik laatst bij een koffietentje, waar een barista met een glimlach mijn cappuccino overhandigde. „Op het huis,” zei hij, want de pin was kapot. Een vriendelijk gebaar, een mondelinge afspraak. Maar wat als de eigenaar dat niet zo had bedoeld?

Ondernemers staan dagelijks voor zulke momenten. Kleine toezeggingen, grote gevolgen. En zo komen we bij een probleem dat ik vaak zie: onduidelijke contracten en losse afspraken die later hoofdpijn veroorzaken.

De kracht van een goed contract

Veel ondernemers werken op basis van vertrouwen. Een handdruk, een e-mail met ‘akkoord’, een telefoontje waarin iets wordt beloofd. Maar als er later onenigheid ontstaat, ontbreekt het houvast. Wie zou betalen? Wie zou leveren? Wat als de ander zich niet houdt aan de afspraak?

Een goed contract is geen teken van wantrouwen, maar een verzekering tegen misverstanden. Het zet afspraken zwart op wit en voorkomt discussies achteraf. Heldere afspraken maken betekent niet dat je geen vertrouwen hebt, maar juist dat je professionaliteit toont.

Veelgemaakte fouten

• Vage bewoordingen: ‘We leveren zo snel mogelijk’ is niet hetzelfde als ‘binnen 14 dagen’.
• Geen boetebeding: wat als de ander te laat betaalt of zijn verplichtingen niet nakomt?
• Geen exit-clausule: hoe kom je uit een overeenkomst als de samenwerking tegenvalt?

De les van de barista

Die gratis koffie was een mooi gebaar, maar in de zakenwereld kun je niet leven van onuitgesproken verwachtingen. Als ondernemer is het beter om afspraken duidelijk op papier te zetten. Niet omdat je wantrouwend bent, maar omdat een sterke basis voorkomt dat je voor verrassingen komt te staan.

Dus, de volgende keer dat je een deal sluit, vraag jezelf af: is dit een vriendelijke knik, of een waterdichte afspraak?

Veel ondernemers huren bedrijfsruimte en denken dat zij de huurovereenkomst eenvoudig kunnen beëindigen als de huurperiode is afgelopen. Toch blijkt in de praktijk dat opzegging vaak aan strikte regels gebonden is, vooral bij middenstandsbedrijfsruimte zoals winkels en horeca.

Volgens de wet moet de verhuurder of huurder minstens een jaar voor het einde van de huurperiode schriftelijk opzeggen. Doet een van beide partijen dit niet, dan wordt het contract vaak automatisch verlengd. Bovendien kan een verhuurder niet zomaar opzeggen; er moet sprake zijn van zwaarwegende redenen, zoals dringend eigen gebruik of contractbreuk door de huurder.

Belangrijke tips bij opzegging:

• Houd je aan de opzegtermijn. Zorg dat je op tijd schriftelijk opzegt om automatische verlenging te voorkomen.
• Ken je rechten en plichten. Bij middenstandsbedrijfsruimte geniet de huurder sterke wettelijke bescherming.
• Maak duidelijke afspraken. Leg alles vast in het contract en voorkom discussie over interpretatie achteraf.

Heb je vragen over het beëindigen van een huurovereenkomst? Schakel ons in!

Ondernemers die meedoen aan aanbestedingen krijgen regelmatig te maken met strikte eisen en strakke deadlines. Zelfs een kleine fout, zoals het missen van een handtekening of een verkeerd geüpload document, kan leiden tot uitsluiting van de procedure. Dit is frustrerend, zeker als je veel tijd en moeite in je inschrijving hebt gestoken.

Rechters beoordelen in dit soort zaken vaak streng. Onvolledige of foutieve inschrijvingen worden zelden geaccepteerd, omdat aanbestedingsregels eerlijkheid en gelijkheid tussen partijen moeten waarborgen. Een recent voorbeeld is een zaak waarin een inschrijver werd uitgesloten vanwege een onjuist ingevuld formulier. Hoewel de fout op het eerste gezicht klein leek, oordeelde de rechter dat correcties achteraf niet waren toegestaan.

Wat kun je doen om fouten te voorkomen?

• Lees de aanbestedingsstukken grondig door. Begrijp de eisen en let op details zoals deadlines, benodigde handtekeningen en de volgorde van in te dienen documenten.
• Gebruik een checklist. Controleer of je alle gevraagde informatie volledig en correct hebt aangeleverd.
• Vraag om juridische begeleiding. Zeker bij complexe aanbestedingen kan een jurist je helpen om valkuilen te vermijden en strategisch te adviseren.
• Wees alert op fouten van anderen. Heb je het idee dat een concurrent niet voldoet aan de eisen? Overweeg dan een bezwaarprocedure in te dienen.

Meer weten? Schakel ons in!

Als een huurder stopt met de winkel in een gehuurd pand, kan dit problemen veroorzaken voor de verhuurder. Volgens een recente uitspraak van de kantonrechter kan de verhuurder eisen dat de huurder de winkel weer opent.

Huurder beëindigt winkel na twee jaar

Een ondernemer huurde een pand om er een supermarkt te starten. Na twee jaar besloot hij de huur op te zeggen, mede omdat hij al na één jaar gestopt was met de winkel. De verhuurder was het hier niet mee eens en eiste dat de huurder binnen 48 uur weer een winkel in het pand zou openen. Als hij dit niet zou doen, moest hij een boete van €1.000 per dag betalen. Toen de huurder niet op deze eis inging, stapte de verhuurder naar de rechter.

Twistpunt: onveilige buurt

In de huurovereenkomst stond dat de huurder verplicht was een levensmiddelenwinkel in het pand te hebben. De huurder stelde echter dat de buurt onveilig was geworden. Hij vertelde dat zijn personeel geïntimideerd, gediscrimineerd en bedreigd werd, en dat er schade was aangericht aan de eigendommen. Dit leidde ertoe dat hij zelf in de winkel moest werken, waardoor hij een andere supermarkt moest sluiten. Hij zag geen andere uitweg dan ook deze supermarkt te sluiten. De verhuurder ontkende echter dat de buurt onveilig was en zei dat andere ondernemers daar geen problemen ondervonden.

Rechter: onvoldoende bewijs van onveiligheid

De huurder bracht bewijzen zoals politieaangiften, foto’s van schade, en verklaringen van ex-medewerkers om zijn punt te maken. Maar volgens de rechter waren deze bewijzen niet sterk genoeg. Het politieverslag was al twee jaar oud en de situatie in de buurt was volgens de rechter inmiddels verbeterd. Ook vond de rechter dat de verklaringen van de ex-medewerkers te vaag waren. Omdat de huurder nooit met de verhuurder over de problemen had gesproken en zelf besloten had de winkel te sluiten, vond de rechter dat hij onterecht was gestopt met de exploitatie.

Huurder blijft verantwoordelijk voor winkel

De rechter besloot dat de verhuurder het recht heeft om de huurder aan de afspraken te houden. De huurder moet daarom opnieuw een winkel openen in het pand, zoals in het huurcontract staat. Als hij dit niet doet, moet hij de opgelegde boete betalen. De huurder had het pand ook aan een ander kunnen verhuren, maar had dit niet gedaan. Daardoor blijft hij verantwoordelijk voor de situatie.

Meer weten? Schakel ons in!

In Nederland hechten we veel waarde aan het beginsel van contractsvrijheid. Dit houdt in dat iedereen in principe vrij is om te contracteren met wie hij wil, en het staat partijen ook vrij om onderhandelingen af te breken. Soms ontdek je tijdens onderhandelingen dat een mogelijke deal toch niet wenselijk is. De hoofdregel hierbij is dat onderhandelingen in beginsel kunnen worden afgebroken zonder dat de afbrekende partij schadevergoeding verschuldigd is aan de andere partij. Maar er zijn situaties waarin het afbreken van onderhandelingen niet zomaar kan, wat tot vervelende gevolgen kan leiden.

Afbreken van onderhandelingen

De hoofdregel is dat elke partij in beginsel vrij is om de onderhandelingen te stoppen. Als de onderhandeling niet bevalt of de andere partij plotseling meer wil, dan moet je de vrijheid hebben om te stoppen. Maar de termen ‘in beginsel’ en ‘in principe’ laten zien dat er uitzonderingen zijn.

Onderhandelende partijen moeten namelijk rekening houden met elkaars belangen. Je mag niet alleen aan jezelf denken. Tijdens de onderhandelingen ontstaat een relatie die eerlijk en redelijk moet zijn.

Het afbreken van onderhandelingen kan dus soms leiden tot onrechtmatig handelen en schadevergoeding. Hiervan is sprake wanneer het afbreken onaanvaardbaar is vanwege het gerechtvaardigd vertrouwen van de wederpartij. Als de andere partij gerechtvaardigd erop vertrouwde dat er een contract zou volgen, of er zijn andere omstandigheden die het afbreken onaanvaardbaar maken, dan kan het afbreken niet zonder risico.

Schadevergoeding bij afgebroken onderhandelingen

In de bovengenoemde gevallen kan de rechter oordelen dat de afbrekende partij schadevergoeding verschuldigd is. De rechter kan ook bepalen dat er verder onderhandeld moet worden. Dit hangt af van hoe ver de onderhandelingen gevorderd zijn.

Schadevergoeding kan bestaan uit een vergoeding alsof de deal was doorgegaan (positief contractsbelang) of een vergoeding voor gemaakte kosten (negatief contractsbelang).

Recente ontwikkeling

In een recent arrest van de Hoge Raad blijkt dat zelfs als het afbreken van onderhandelingen niet onaanvaardbaar is, er toch omstandigheden kunnen zijn waarbij de afbrekende partij kosten moet vergoeden. De Hoge Raad oordeelde dat een partij die ongerechtvaardigd is verrijkt door de inspanningen van de wederpartij, verplicht kan worden deze kosten te vergoeden. In dit geval had een potentiële koper veel moeite gedaan om de bestemming van grondpercelen te wijzigen bij de gemeente, wat de verkoper ten goede kwam, maar de verkoper koos vervolgens voor een andere koper.

Conclusie

Bij onderhandelingen geldt er in beginsel een grote mate van vrijheid. Je mag onderhandelingen meestal stoppen zolang je rekening houdt met elkaars belangen. Alleen als stoppen onaanvaardbaar is, of een van de partijen ongerechtvaardigd verrijkt is, kan er schadevergoeding volgen.

Een IT-dienstverlener beweert een overeenkomst te hebben gesloten met twee particulieren via een digitale handtekening. De particulieren ontkennen dit en zeggen dat ze nooit een overeenkomst hebben getekend. De rechter moet vaststellen hoe de handtekening, gezet via SignRequest, moet worden geïnterpreteerd.

Wel of geen overeenkomst?

De particulieren stellen dat er geen schriftelijke overeenkomst is getekend en dat de mondeling overeengekomen werkzaamheden slecht zijn uitgevoerd. Ze eisen een terugbetaling en schadevergoeding. De IT-dienstverlener vraagt een verklaring dat er wel een overeenkomst is, ondertekend via SignRequest.

De kwalificatie van de digitale handtekening

De IT-dienstverlener moet bewijzen dat er een overeenkomst is. Volgens de wet zijn er drie soorten digitale handtekeningen:

• Gekwalificeerde elektronische handtekening
• Geavanceerde elektronische handtekening
• Andere elektronische handtekening

Een gekwalificeerde handtekening heeft dezelfde rechtsgevolgen als een handgeschreven handtekening. Andere handtekeningen moeten voldoende betrouwbaar zijn.

Verificatie ontbreekt

De IT-dienstverlener heeft niet aangetoond dat de digitale handtekening voldoet aan de eisen van de eIDAS-verordening. De e-mailverificatie door SignRequest is niet voltooid, waardoor de handtekening niet als geavanceerd kan worden beschouwd.

Geen digitale ondertekening

De kantonrechter oordeelt dat de IT-dienstverlener niet voldoende heeft bewezen dat er een digitaal ondertekende overeenkomst is. De kantonrechter concludeert dat er geen overeenkomst tot stand is gekomen. De consumenten worden in het gelijk gesteld omdat er geen duidelijk aanbod en aanvaarding was.

Wat is de les?

Maak je gebruik van digitale handtekeningen? Zorg dan dat de software die je daarvoor gebruikt voldoet aan de eisen van de eIDAS-verordening en dat deze software betrouwbaar is.

Als ondernemer ben je vast op de hoogte van het belang van goede huurovereenkomsten voor jouw bedrijfsruimte. Maar wist je dat er recentelijk wijzigingen zijn aangekondigd die invloed kunnen hebben op hoe huurverhogingen worden berekend? Hieronder lees je wat er is veranderd en wat dit voor jou betekent.

Nieuwe regels voor huurverhogingen

Tot nu toe werden huurverhogingen vaak gekoppeld aan de jaarlijkse inflatie. Maar nu heeft de Raad voor Onroerende Zaken (ROZ) aangekondigd dat dit gaat veranderen. In plaats van de standaardregels te volgen, krijgen partijen nu meer vrijheid om zelf afspraken te maken over huurverhogingen. Dit betekent dat je bijvoorbeeld kunt afspreken om de huurprijs elk jaar met een vast percentage te verhogen, of om de verhoging te baseren op het inflatiepercentage.

Wat betekent dit voor jouw lopende huurovereenkomst?

Misschien maak jij al gebruik van een huurovereenkomst gebaseerd op de oude regels. Maak je geen zorgen, want de veranderingen hebben niet automatisch gevolgen voor bestaande afspraken. De Autoriteit Consument & Markt (ACM) heeft weliswaar kritiek geuit op de oude regels, maar dit betekent niet dat jouw huidige overeenkomst ongeldig is.

Wat als je toch problemen hebt?

Als je denkt dat jouw overeenkomst in strijd is met de nieuwe regels, zijn er een paar dingen die je kunt doen. Je kunt bijvoorbeeld contact opnemen met de ROZ om te vragen om compensatie voor eventuele schade. Maar let op, je moet wel kunnen aantonen dat jouw overeenkomst echt in strijd is met de nieuwe regels en dat je hierdoor schade hebt geleden. Dit kan soms lastig zijn om te bewijzen.

Daarnaast is het mogelijk dat in uitzonderlijke gevallen bepaalde bepalingen in bestaande huurovereenkomsten worden vernietigd. Dit gebeurt als deze in strijd zijn met de wet. Dit is echter niet iets wat vaak voorkomt.

Conclusie

Al met al betekenen de nieuwe regels meer flexibiliteit voor jou als ondernemer. Maar als je toch problemen hebt met jouw huidige overeenkomst, zijn er opties om hiermee om te gaan. Het belangrijkste is om goed op de hoogte te blijven van de veranderingen en te weten wat jouw rechten zijn als huurder of verhuurder.

Door de aanhoudend stijgende prijzen voor energie en grondstoffen wordt de inkoop van veel van onze abonnees duurder. Zodanig duurder, dat in een aantal gevallen de winstmarge verdwijnt of zelfs negatief wordt.

Hoe belast je prijsstijgingen door?

Wij krijgen op dit moment regelmatig de vraag of je een prijsstijging mag doorbelasten. Ja, dat mag vaak wel. Wij raden je aan dit stappenplan te volgen:

• Controleer of in je algemene voorwaarden iets is opgenomen over dat je prijsstijgingen mag doorbelasten.
• Controleer daarna of in het contract met je klant is opgenomen of het doorbelasten van prijsstijgingen wordt uitgesloten.

Doorbelasten contractueel toegestaan

Is doorbelasten in je voorwaarden of contract toegestaan, dan kun je de prijsstijging aankondigen met een heldere voorbeeldmail.

Doorbelasten contractueel niet toegestaan

Stel je hebt niets opgenomen in je voorwaarden en/of je klant heeft het (nadrukkelijk) uitgesloten. Wat dan? Op grond van de wet (artikel 6:258 BW) mag je de afspraken aanpassen als het (simpel gezegd) niet redelijk is om de ander aan die afspraken te laten vasthouden. Je mag dus ook van je klant vragen om hogere prijzen te betalen, ook als je afgesproken hebt dat juist niet te doen. Het kan zijn dat die afspraak juist is gemaakt om dit soort situaties (onvoorziene kostenstijgingen) af te vangen. Dan hangt het ervan af wat er precies is afgesproken, maar zelfs dan zou je nog een beroep op dit artikel kunnen doen.

Doorgaans is de commercie en/of de relatie leidend en zul je er in onderling overleg uit moeten komen. Maar in de gevallen waarin het echt de continuïteit van je bedrijf in gevaar brengt, is het goed om te weten dat je een wettelijke kapstok hebt. Uiteraard kijken we graag met je mee in concrete gevallen.